بعد از اونهمه جدایی

چه روزا و چه شبایی

پای خستمو کشوندم

خودمو به تو رسوندم

به امید دیدن تو

لحظه رسیدن تو

اومدم اما شکستم

دیگه از جدایی خستم

دیدم این هنوز یه رویاست

فاصله بیشتر از اینهاست

قصه ها گذشته برما

باهمیم ولی چه تنها!

من گرفتارغرورم

به تو نزدیک ولی دورم

تو هنوز توی خیالی

واسه من مثل سوالی

"اگه از هم دل شکستیم

آخه ما مثل هم هستیم

من یه لجباز و تو لجباز

اشتباه کردیم از آغاز"

بشنویم حرفای هم رو

بدونیم غم های هم رو

حالا که پیش هم هستیم

حیفه که تنها نشستیم

رفته ها که رفته از دست

این یه فرصت دوبارست

هردومون غرق نیازیم

می تونیم از نو بسازیم

بیا باهم آشنا شیم

حیفه باز ازهم جدا شیم

دستتو بذار تو دستم

بهم بگو که "با تو هستم"

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

چند وقتی است که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری به تو یعنی به همان منظر دور

به همان سبز صمیمی به همان باغ بلور

به همان سایه همان وهم همان تصویری

که سراغش زغزلهای خودم می گیری

به تبسم به تکلف به دل آرایی تو

به خموشی به تماشا به شکیبایی تو

به نفسهای تو در سایه سنگین سکوت

به سخن های تو با لهجه شیرین سکوت

به همان زل زدن از فاصله دور بهم

یعنی آن شیوه فهماندن منظور بهم

شبحی چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است

یک نفر مثل خودم عاشق دیدار من است

یک نفر ساده چنان ساده که از سادگیش

می توان یک شبه پی برد به دلداگیش

یک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزیش

می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

آی بیرنگ تر از آینه یک لحظه بایست

راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست؟

اگر این حادثه هر شبه تصویر تو نیست

پس چرا رنگ تو با آینه اینقدر یکیست؟

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش

عاشقی جرم قشنگی است به انکار مکوش

آری آن سایه که شب آفت جانم شده بود

آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است

و تماشاگه این خیل تماشا شده است

آن الفبای دبستانی دلخواه تویی

عشق من! آن شبح شاد شبانگاه تویی

به خاطرتو

تغییرهای زندگیم را آغاز کرده ام

تغییرهای بزرگی که

بعضی مرا به ورطه اندوه خواهد برد

بعضی مرا به دام خطر خواهد انداخت

بعضی تمام عمر مرا خواهد برد

       ***************

اما هر آنچه پیش آید

از راه خویش بازنخواهم گشت

اینها

همه

     به خاطر توست

که مرا

     در لحظه های خوب و بدم می بینی

وجانم را

از اطمینان

            سرشار می کنی

بصدق دل همیشه یاد او بود              به هرپیچ و به هرخم یاعلی گفت

دمیکه روح در آدم دمیدند                 زجابرخاست آدم یاعلی گفت

چو نوح ازموج طوفان ایمنی خواست

                                           توسل جست و هردم یاعلی گفت

زبطن حوت یونس گشت آزاد          

                                           زبس درظلمت یم یاعلی گفت

عصا در دست موسی اژدها شد

                                            کلیم آنجا مسلم یاعلی گفت

نمی شد زنده جان مرده هرگز

                                          یقین عیسی بن مریم یاعلی گفت

رسول اله شنید از پرده غیب

                                               ندایی آمد آنهم یاعلی گفت

نزول وحی چون فرمود سبحان       ملک دراولین دم یاعلی گفت

علی در کعبه بردوش پیمبر           قدم بنهاد آندم یاعلی گفت

بفرقش کی اثرمی کرد شمشیر       یقینا" ابن ملجم یاعلی گفت