من از صدای بارون

از دل موج دریا

من از نهایت شب

همه شبای یلدا

من از نسیم عاشق

از نفس دقایق

من از سکوت ساحل

زمزمه های باطل

اسم تورو شنفتم

همیشه از تو گفتم

من از غروب غربت

تو کوچه باغ خلوت

من از سکوت محراب

تو خلصه عبادت

از ته چشم آهو

دشت گلهای شب بو

وقتی به ساز دریا

می زنه زخمه پارو

اسم تو رو شنفتم

همیشه از تو گفتم...

به تو نزدیکترم

می دانم

یک دو روزی دیگر

از همین شاخه لرزان حیات

پرکشان سوی تو می آیم باز

دوستت دارم

دوستت دارم

بسیار

هنوز...

به یاد گربه ای که زیر ماشین مامان له شد!

چشمانت:

خلاصه ی

همه ی

زیبایی ها

در کوچکترین قابِ

خدا!